pedagogika

Kamil

No i mamy wszystko Surprised

Kamil

wykłady przygotowali oczywiście MONIA, DOTI, ERZSEBET(kimkolwiek jest Very Happy

) oraz KAMILEK Razz

Kamil

Historia wychowania WYKŁAD PIERWSZY!! 14.04.2007r.
l. Historia wychowania j ak nauka. Postawy wobec historii.
- historia jest nauczycielką życia- czego tam szukać - organizacji dzisiejszego umownego teraz
- negowanie wartości historycznych - obwinianie historii za to co jest teraz, mówi się, że urzędy są złe. Kryty kuj ą głównie ludzie młodzi.
- T. Mazowiecki „gruba kreska" - próba zaakceptowania takiej postawy, której ani nie określa się źle ani dobrze, zostawiamy przeszłość w spokoju.
Z przeszłości musimy wychwytywać te dobre i człeczyny, które służyły rozwojowi człowieka, które mogą być nam pomocne. Analizujemy przeszłość edukacyjną aby zobaczyć jak przeszłość oddziałuje na dziś
Historia wychowania O historia edukacji
Historia wychowania oscyluje wokół filozofii, pedagogiki, hist. kultury i wychów., socjologii. W hist. wyróżniamy 3 dziedziny badań:
1. Hist szkolnictwa i wychów. - w tym obszarze podejmuje się bad. nad szkołami (różnorodne typy szkół- akademia - wszelkie formy instyt. służące wychowa.
2. Hist. myśli i doktryn pedagog. - pewnych idei, koncepcji ideologicznej
3. Biografistyka i doksografia - opis czyjś myśli, w tym dziale badacze analizuj ą biografie znanych pedagog.
Periodyzacja hist. wych. :
1. Kultura pierwotna
2. Starożytność
3. Średniowiecze
4. Renesans
5. Oświecenie
6. W XIX w- romantyzm i pozytywizm
7. Oświata i pedagogik. II RP zaczyna się od roku 1818
8. Okupacja hitlerowska i bolszewicka
9. PRL
(Krystian Schwartz był Ihistoriykiem, wydał dzieło „Historia wychowania")
Za ojca polskiej histografii uważny jest Hugo Kołataj - stan oświecenia Polsce w ostatnich
latach panowania Augusta.
Istotne znaczenia dla hist. wych. miała działalność Komisji Edukacji Narodowej
Konarski, Staszic, Bronisław Ferdynalt, Trendowski „Chowanna czyli system pedagog."
1905r. Antoni Karbowiak- habilitował się z hist. wych.
Antoni Dałek, Józef Miąso, ST. Litak, Stefan Wołoszyn, Jan Hedwig, prof. Wanda
Bobrowska- Nowak, St. Michalski, Sł Szczobry, Krzysztof Jakubiak
Funkcje hist. wych.:
-kształtowanie kult. naucz, pedagog - pozwoliło na zetknięcie się z jakaś inną ideą
-śledzenie myśli pedagog.; rozwój szkół
-dostarcza nam wzorów i przykładów
-umożliwia nam dialog z tradycją i przeszłością
Początki kształtowania się teorii pedagog.- myśl starożytna:
W Atenach zrodziła się myśl kształcenia we wszystkich dziedzinach.
Sofiści- nazywali się nauczycielami mądrości i cnoty (V w.p.n.e) nauczali za pieniądze,
reprezentowali głęboką wiedze i myśl filozoficzną
Protagoras z Abdery po raz pierwszy dochodzi do tego, że pedagogika to świadoma idea
wychowywania i kształtowania, Gordiasz
- teoria wieloczynnikowa - analizował czynniki, które wpływają na wychowanie.
Postawił naturę człowieka przeciw świadomemu wpływowi kształtowania człowieka, natura
czł. uczenie się i nauczanie, ćwiczenie- nauczyciel Sofoklesa.
Czł. Przychodzi na świat wyposażony pewne zadatki. Protagoras uważał, że takimi
wrodzonymi cnotami są: poczucie wstydu, prawa, piękna. Natura czł. jest podatna na
oddziaływania jakie są na niego kierowane. Czł. z natury jest skłonny do dobrego niż do
złego.
Plastyczność nat. czł. przez całe życie wprowadził pojęcie wychów rozciągającego przez całe
życie. Wpływ śród. Główny cel wychów obywatelskiego- państwo i prawo. Wiedza encyklop.
i merytor.
Sokrates- Ateńczyk- wypił cykutę, jego przekazy znamy tylko z przekładu jego uczniów Platona i Ksenofonta. Spojrzał on na czł. jak ona istotę myślącą a także na jego samopoznanie, może podjąć dialog ze samym sobą.
- samokształcenie
- samowychowanie
- czł. ma się zając kształceniem, swojej moralności w wojna

t. etycz.
Sokrates twórca wychów, moralnego, bo dlatego jest ono najważniejsze
Cnota jako dobra bezwzględne, które zawsze przynosi pożytek.
Intelektualne moralny- wych im ktoś więcej wie tym jest b. moralny, kto postępuje źle nie posiada wiedzy o tym jak należy postępować. Cnota wraz z wiedzą jest nauczana. Wiedza opiera się na pojęciach ogólnych.
M. erotymetyczna (pytająca)- swoista rozmowa polegająca na analizie pojęć. Metoa zabijania sądowi opinii.
M. położnictwa duchowego polegała na zad. pyt. aby uzyskać takąodp. o którą chodziło (właściwą wg Sokratesa)
-stosował swoista indukcję
Platon- zachowała się prawie cała jego spuścizna. Założył Akademie - wyższą szkołę filozofii. „Prawa", „Rzeczypospolita" jako rozumiane pojęcie wychów do działalności i cnoty p oto aby dziecko stało się obywatelem (takim który potrafi rozkazywać alei podporządkować się w granicy prawa. Na filozofie wych. Platona składały się:
-koncepcja psycholog, opierała się na teorii duszy
-koncepcja etyczna opierała się na teorii dusz
-koncepcja społeczna opierała się na teorii dusz i cnót.
Tworzyły jedność (uzupełniały się)
Dusza czł. określa ruch (fizyczny jak i moralny), jest nieśmiertelna-nie umiera wraz z życiem,
ma świat idei.
1. Dusza pożądliwa- stan żywicieli (robotnicy, rolnicy)
2. Dusza popędliwa - emocjonalna- stan wojowników (wojskowo)
3. Dusza rozumna - stan filozofów
Uważał, że poszczególne gr społ maj ą poszczególne rodzaje duszy. Potrafił wskazać gdzie jest ona ulokowana w ciele.
1. Umiar
2. Dzielność, męstwo, odwaga
3. Mądrość
Istotą wych jest pytanie duszy o to co dobre a co złe. Dobro, piękno i prawda. Dzieci powinny być wychowywane instyt. wg jednolitego programu, w jedności siła.
Arystoteles- założył liceum, zawdzięczamy mu nurt empiryczny.
- człowiek jest niezapisaną kartą i przychodzi na świat bez żadnych idei, kształtuje się pod wpływem środowiska.
- czł. zwierzęciem rozumnym, który rozwija się w proc. wychów.
- czł. musi najpierw rozwijać i kształtować zmysły a później umysł.
- państwo ma za obowiązek kształtować obywatela.
- czł. posiada 3rodzaje duszy:
- dusza roślinna- niewyposażona w żadne zadatki, troska o wychów, fiz. młodego czł (niemowlę) wraz z rozw. fiz. mamy dbać o rozwój moralny, duchowy
- dusza zmysłowa(d zwierzęca) czas, kiedy dziecko ma rozpoznać to, co go otacza za pomocą zmysłów (czas. Obowiązku szkolnego)
- dusza myśląca
Wychowanie jest pewnym procesem, który ma swoje etapy, wł. i wych. jest procesem
koniecznym do ukształtowania człowieka: kształtuje ciała, moralności i umysłu.
Działanie duszy prowadzi do rozw. duszy, to działanie ma być zgodne z rozumem. Życie
rozumne i doskonale etyczne.
Zadanie: trzeba: dążyć do życia z umiarem, dbać i troszczyć się o ciało i jego rozwój, dążyć
do wykształcenia rozumu.
Etyka Arystotelesa była zróżnicowana (kontemplacyjna) zakładała, że każdy czł.powinien
dążyć do dobra-etos życia etycznego. Przyzwyczajenie i kształcenie odpowiednich cnót
moralnych. Duże znaczenie przypisywał przyjaźni- najważniejsza formarelacji między 1.
etycznymi.
Wniósł wkład do teorii nauki i uczenia.
Trzy stadia poznawania rzeczy:
1. Postrzeganie przez zmysły, gromadzenie różnych rzeczy, przygotowanie odpowiedniego materiału, który będzie umożliwiał dobry rozwój nauczania
2. Zapamiętanie wrażeń, bogatsze wł. doświadczeń- ćw. pamięci są nieodzownym elem. uczenia
3. Uogólnianie wiedzy- tworzenie syntez, pojęć ogólnych tak, żeby ta wiedza tworzyła coś przydatnego - umiejętność posługiwania się tą wiedzą wżyciu. Nie odrzucał kary fiz. jako środka dydaktycznego. Ne uznawał kształcenia kobiet - głupi ciul ;-P
PLUTARCH
-żył na początku naszej ery („Rozprawa o wychów"), wniósł nowe wartosci, dał początek teorii pedagog., zwrócił uwagę na znaczenie rodziny- miłości rodzicielskiej w wychowaniu-podkreślał role matki w wych., sprzeciwiał się karze cielesnej. Kształtowanie jednostki -wych. jednostki niekoniecznie w odniesieniu do potrzeb państwa- dążenie do szczęścia i szlachetności jako cel wychów. Patriotyzm jako wartość godna obecności w wychów.
MAREK FABIUSZ KWINTYLION
Autor ks. „O kształceniu mówcy" przedstawił pełny system kszt. W Rzymie, mówił jak jest
realizowana eduk. Poświęcił dużo uwagi nauczycielowi, który ma być wszechstronnie
wykształcony, ma być dobrym mówcą (retoryk), naucz. Powinien występ, w roli ojca.
Zasłużył się tym, że b. duże znaczenie przypisywał instyt. szkolnej. Pokazał wyższość
nauczania kilku przedmiotów na raz. Był l nauczycielem opłacanym kasy państwowej.
Prekursor.
Geneza i rozwój pedagog. Nowożytnej. Zapoczątkowana krytyką średniowiecznej ideologii: Ze szkół usuwano metodę scholastyczną.
Franciszek Beiken i Kartezjusz tworzą podst. pod rozwój i nauk. społ.: samodzielne
dochodzenie prawdy, mnożenie obserwacji, uogólnianie tych obserwacji, eksperymentowanie
opowiadali się za empirycznym doświadczeniem, zwracali uwagę na to, że wiedza powinna
być podana bez błędnych opinii,
Metoda negatywna- analizowanie własnych błędów
Metoda pozytywna- wykrywanie prawidłowości w nauce
Aby całkowicie osądzić o czł. trzeba go najpierw obserwować. W nauce należy
wykorzystywać metodę poglądową- poznanie zmysłowe.
Metoda tradycyjna - krytykował ją, naucz. Wiedzący przygniata ucz. Swoją wiedzą. Uczeń
ma wiedzieć i wierzyć w to co mówi nauczyciel.
Metoda inicjatywna - nauczyciel (mistrz) odkrywa wiedzę alei pokazuje w jaki sposób
została zgromadzona.
Uczyć należy się przez poznanie zmysłowe. Nauka języka ojczystego powinna poprzedzać
naukę języka obcego.
KARTEZJUSZ - wielki matem.
1. Sceptyzm metodologiczny- żadnego sądu stwierdzenia nie wolno stosować, za prawdziwe dopóki nie dowiedzie się jego słuszności, prawdziwości.
2. Problemy należy podzielić na etapy (dążenie do analizy myślowej) i odpowiednio je uporządkować tak, żeby wyodrębnić te podporządkowanie prób..
3. Należy prowadzić myśli od przedmiotów najprostszych do coraz rozłożonych do t. złożonych. Stopniowanie trudności.
4. Krytycyzm myślowy- na każdym etapie naszego myślenia należy wyszczególniać i sprawdzać czy prawidłowo myślimy i postępujemy.
Organizm pedagog.- każdy czł. jest zdolny do poznania prawdy nie tyle natury ile metoda gra istotną role- zwraca uwagę na stronę dydakt. Każdego można nauczyć wystarczy dobrać odpowiednią metodę. Nikt nie jest skazany na ciemnotę- wystarczy dobra metoda! Lepiej żeby uczeń wiedział mniej ale miał wiedzę prawdziwą.
Trzeba opierać się na własnym wnioskowaniu i to ma być podst. naszych sądów o różnych rzeczach. Nauka polega na podporządkowaniu przedmiotów taka aby dane przedmioty były podst. do dalszego kształcenia. Należy używać rozumu alei wyobraźni i zmysłów nad którymi ma panować rozum przez pamięć.
JAN AMOS KOMENSKI
Pierwszy pedagog czasów nowożytnych, jeździł po różnych państwach, wpływał na reformy.
Wątek dydatk. : „ Informatium szkoły macieżyńskiej", „Drzwi języków otworzone", „Wielka
dydaktyka", „ Pampedia dzieło poświecone prób., wych. czł."
Zasada poglądowości- dziecko najpierw powinno poznawać na drodze poznania.
Zasada stopniowania trudności- do rzeczy najbliższych do odległych.
Zasada zgodności między tym co w podręczniku a tym co przekazuje naucz. Wprowadza system klasowo lekcyjny. Wszyscy powinni uczycie wszystkiego, szkoła elementarna powinna być dostępna dla każdego dziecka, niezależnie od struktury społ. Wiedza i szkoła powinny być utylitarne- użyteczne, praktyczne.
1. Szkoła narodzin
2. Szk. Dzieciństwa- szk. macierzyńska
3. Szk. Chłopieństwa- szk. języka ojczystego, szk. Elementarna. Powinna być dostępna dla każdego chłopca i dziewczynki.
4. Szk. Roślin- zapoznanie dzieci z różnymi rzeczami klasa fiołkowa, różana, kl. ogród ozdobny 5.Szkoła wieku dojrzewania, szk. j. łacińskiego, gimn. 6. Szk. wieku młodzieńczego- studiowanie- akademia 7.Szk. wieku męskiego - szk. mężczyzn
I kl to to ci, którzy rozpoczynaj ą pracę zawodową
II kl. to ci, którzy stają się utrzymywać
III kl to ci którzy kończą pracę i przygotowują się do emerytury.
8. Szk. starości
9. Szk. śmierci
[/b]

Kamil

jedziemy dalej...

Historia wychowania 19.05.2007r.

Europejska pedagogika XIX w.
Gimnazja klasyczne - Herbart Oświata elementarna - Pestalozzi Szkoła realna - Spencer
Gimnazjum klasyczne rozwijało się tendencje narodowe kształciły elitę. Opierało się na założeniu ideologii niemieckiej. Osobowość człowieka jest najważniejsza wartością.
Jan Fryderyk Herbart:
Tworzy teoretyczną koncepcje pedagogiki. Pedagogika to dyscyplina naukowa, bo ma swój cel badania. Powinna czerpać inspiracje z filozofii (etyki) i psychologii. Etyka jako element filozofii ma wskazać cele wychowania Jak je osiągnąć? Tej wiedzy ma dostarczyć psychologia. Najwyższy cel wychowania i kształcenia u ludzi silnych, moralnych charakterów. Tacy ludzie to ludzie, którzy kierują się pewnymi zasadami moralnymi. Cnoty moralne określające ideał osobowości:
1. Doskonałość - wyznacza kierunek, zakres i sił jednostki,.
2. Życzliwość - przestrzeganie tej cnoty pozwala podporządkować swoją wole woli innych.
3. Prawo - zapobiega narastaniu konfliktów.
4. Słuszność - po wyrządzeniu komuś krzywdy będziemy umieli mu to zadośćuczynić. Taki mamy obowiązek.
5. Wewnętrzna wolność - zgodność wali danej jednostki z jej pragnieniami. Człowiek w zgodzie z samym sobą.
Główne środki przyczyniające się do ukształtowania silnego charakteru:
1. Kierowanie
2. Karność
3. Nauczanie
Ad. 1)
Zaprawianie dziecka, dozór, organizowanie odpowiednich zajęć, stwarzanie warunków do tego by dziecko było cały czas zajęte. Ukształtowanie dyscypliny.
Ad. 2)
Niezbędny środek wychowawczy, środek nacisku. Przymus, rozkazy, nakazy, kary cielesne,
karcer.
Ad. 3)
Nauczanie wychowujące:
I nie istniej ą żadne dziedziczne ani nabyte dyspozycje psychiczne
II Całe życie psychiczne człowiek składa się z wyobrażeń (wewnętrznych dążeń)(całe życie psychiczne jest grą między wyobrażeniami. Wyobrażenia aktualnie przeżywane są zepchnięte przy pomocy świadomości, gdzie tworzą masę apercepcyjną. (zasób, potrzeby do procesów kojarzeniowych)
Chcąc wywołać procesy kojarzenia trzeba powodować, aby wystąpiły jakieś skojarzenia. Tworzenie sieci skojarzeń jest czynnikiem wychowującym. Zainteresowania nie są motywem uczenia się, ale rezultatem nauczania.
Zainteresowania
Poznawcze współdziałaniu odnoszą się
do innych ludzi, grup społecznych
bezpośrednie pośrednie
uwaga mimowolna uwaga dowolna bezpośrednie pośrednie
zainteresowanie samo uwaga mimowolna daną rzecz
dla siebie cenimy ze względu
ubocznych, uwaga dowolna
Efekty nauczania zależy od odpowiedniego rozłożenia treści nauczanego materiału. Musza być rozłożone na małe części, a te na jeszcze mniejsze. Musi być odpowiedni tok nauczania.
Od aktu zgłębiani do aktu ogarniania.
- stadium spoczynku (zgłębianie spoczywające-jasność) wydobywa się wyobrażenie, które jest potrzebne do realizacji lekcji
- zagłębianie postępujące (stadium ruchu)- kojarzenie, procesy kojarzeniowe.
-ogarnianie spoczywające- system (pojęć)
- ogarnianie spoczywające- metoda
Stopnie formalne (ogniwa procesu lekcyjnego) Jasność => kojarzenie => system => metoda
Stopnie formalne wypracowane przez herbartystów:
I. Przygotowanie
II. Podanie
III. Powiązanie
IV. Zebranie
V. Zastosowanie
Pedagogika
Historyczna Systematyczna
Teoretyczna Praktyczna
Metodologia, administracja
Dydaktyka, szkolna,
Teologia formy wychów

Kamil

i dzis przepisane przeze mnie... Cool

Wykład ostatni - 17.VI.07

Edukacja II RP

Nie było administracji szkolnej.
1919 Dekret o obowiazkach szkolnych. Obowiązkowa 7-letnia szkoła powszechna (bezpłatna).

1920 ustawa o zakładaniu i regulowanie szkół powszechnych.
- różne poziomy edukacji
- 8-letnie gimnazjum (3 lata przygotowanie, 5lat tzw. gimnazjum wyższe)
Miały byc o charakterze elitarnym (dla przyszłych urzednikow, administratorów)
Nie była juz bezpłatna, bardzo wysokie czesne, były internaty (bursy?),
Bardzo wysoki pozim ksztalcenia

Sz. zawodowe - płatne
Przez szkołe realizowano własny program polityczny.

1932 - ustawa Jędrzejewicza
Wprowadzono przedszkola, wczesniej wystepowały jako instytucje opiekuńcze, a po reformie mialy inny charakter - przygotowanie do nauki.

Obowiązkowe szkolnictwo do 18 lat
Szkoła powszechna zostala zróznicowana na stopien organizacyjny i szczeble programowe.
SZCZEBLE PROGRAMOWE:
- elementarne (ogólne) kształcenie we wszystkich kierunkach
- nauczanie rozszerzone(pogłębione) - nauczanie rzeczowe, przedmiotowe, pogłębiające nauke pierwszego szczebla
- przysposobienie młodzieży do społeczenstwa, aby moglo funkcjonowac w społeczenstwie

STOPNIE ORGANIZACYJNE:
SZkoła I stopnia organizacyjnego - miała byc 7-letnia, w calosci realizowala program nauczania elementarnego plus elementy rozszerzone i pojedyńcze zagadnienia z 3 szczebla
I i II klasa - po 1 roku
III klasa - 2 lata
IV klasa - 3 lata

II stopień - też 7 lat, w calosci realizowany 1 i 2 szczebel oraz wybrane zagadnienia z 3 szczebla
klasy I-V - 1 rok
VI klasa - 2 lata

III stopień - pełny zakres 3 szczeblów programowych
wszystkie klasy - jednoroczne

Szkolnictwo średnie = 2 etapy
4-letnie gimnazjum(jednolite) + 2 lata liceum(profilowane)

ukończenie gimnazjum=mała matura, nie dawała wstepu na studia
po liceum = matura juz pełna dająca wstep na studia

Szkolnictwo zawodowe - TYPY:
- dokształcające przygotowywala do zawodu, praktycznych umiejętnosci dla danego fachu
- zasadnicze na 3 stopnie:
* niższe - charakter praktyczny, oparte na dwóch szczeblach, trwaly 2-3 lata
*szkola gimnazjum zawodowe - praktyczne + teoretyczne
* liceum zawodowe - najwyzaszy stopien szkoly zawodowej, opieralo sie na gimnazjum ogolnoksztalcacym

Szkoły przysposobienia zawodowego
- od uzyskania niepodległosci do 1926 do sanacji
IDEAŁ WYCHOWANIA NARODOWEGO
- narodowo-chrzescijanski
- demokratyczno-obywatelski
Dmowski, Balicki - nawiazywali do do idealu żołnierza
IDEAŁ WYCOWANIA PAŃSTWOWEGO
poszukiwanie wartosci, uznano że nie ma byc naród ale państwo - organizacja życia narodowego, kreowanie Polaka zaangażowanego w sprawy panstwa,
patriotyzm ma sie opierac dla tworczej pracy dla panstwa

Po śmierci Piłsudskiego, uznano ze nalezy wybrac z tych programow to co najlepsze

MYŚL PEDAGOGICZNA
1918 instytut pedagogiczny (?)
1922 Pedagogika specjalna (Grzegorzewska)
1919 W-wa powolano wydzial pedagogiczny
1925 powolano studium pracy spolecznej
1919 Uniwersytet poznanski i katedra pedagog. Antoni Danesz, potem Suchodolski
1920 U. Lubelski - Zygmunt Kukulski
1922 - przy UJ studium pedagogiczne
1925 przy UJ katedra pedagogiczna Zygmunt Mysłakowski
1928 KATOWICE Instytut pedagog. Myslakowski, Czernichowski - szkoła o charakterze wyzszym, ksztalcila doroslych (nauczycieli)
1918 Polska Akademia Umiejętnosci - skupila najwybitniejszych uczonych

''Przeglad pedagogiczny", "Ruch pedag.", "Muzeum", "Kwartalnik pedagog.", "Hovanna", "Kultura i wychowanie"
Encyklopedia wychowawcza(podreczna), Encyk. pedagog., Leksykon podreczny Krolikowskiego, Encyk. wychowania (Łapięcki, Suchodolski, Gotlyb, Włodarski)

NURTY
Orientacja BIOPSYCHOLOGICZNA(paidocentyczna), naturalizm - zakladal ze zycie społ. jest na tych samych prawach co świat natury, badania empiryczne, eksperymentalne, pomiar
nawiązywal do Rousseau, natura ludzka jest dobra, skoro tak to kazda jednostka ma swoja idywidualnosc, a wiec jest to najwyzsza wartosc
Nalezy ja ksztaltowac w procesie wychowania. Osobowosc jest ksztaltowana przez uwarunkowania genetyczne. Rozwoj wych. odbywa sie wg faz, istota wych. polega na utożsamianiu. Cele wych. tkwiły w naturze czlowieka.
J. Korczak - drobiazgowo, szczegolowo badal wszystkie dzieci. wypracowal prawa dziecka:
- dziecko ma prawo do dnia dzisiejszego(żaden dzien nie moze byc zmarnowany)
- dziecko ma prawo do tego by bylo tym czym jest
- dz. ma prawo do szacunku

Orientacja SOCJOLOGICZNA - uksztaltowala sie na bazie krytyki biopsychol.
Durkheim, Znaniecki, Hałasiński, podstawy do pedagog. społ (Radlińska). Zakladala innne spojrzenie na czlowieka. Humanistyczne i społ. pojmowanie czlowieka. Środowisko ma głowne znaczenie dla rozwoju czlowieka. Nie natura ale wlasnie srodowisko wywiera wplyw na rozwoj. Rozszerzenie pojecia - wychowanie.
Właczono wszelkie oddzialywania poza szkolne. Pojecie - Srodowisko tez rozszerzono.Śr. obiektywne i subiektywne(doswiadczenia innych relacji)
Radlinska = Środowisko widzialne i niewidzialne

Orientacja FILOZOFICZNA - pedagog. kultury, odwoluje sie do nurtow filozofii, nadrzedna wartoscia jest pojecie - KULTURA, poza nia czlowiek nie istnieje.
Wszelkie oddzialywania wych, wlasnie powinny byc oparte na kulturze. Wych. sprowadza sie do budowania strukrury ksztalceniowej cech czlowieka na podstawie dóbr i wartości kultury. Istnieja ponad historyczne wartosci kultury do ktorych dążeniem jest powolanie czlowieka, ponad narodowe, ponad cywilizacyjne, niezaleznie jaka jest. Celem wych. jest zblizenie sie do kulturowych wartosci. Wych. jest procesem cało-życiowym, ciągle sie przybliżamy, poglebiamy wartosci kultury.
Nawroczynski, Suchodolski, Hessen

Orientacja MARKSISTOWSKA - istota wychowania było ksztaltowanie osobowosci czlowieka ........???

Kamil

osoby nie zarejestrowane nie mają prawa nawet tego czytać Laughing

Kamil

Leszek zarejestruj się Laughing

Doti · Gość Kto mieszka za sciana

Wykład 15 kwiecień

ARYSTOTELES

- szkoła założona nazywała się „LICEUM”
- podstawy logiki i nauk empirycznych
- człowiek to czysta niezapisana karta i jest kształtowana przez czynniki zewnętrzne
- człowiek jest zwierzęciem rozumnym
- proces urabiania człowieka wiedzie od zmysłów, a potem kształcenie umysłu
- uznał, że wychowanie jest obowiązkiem państwa, cel to ukształtowanie obywatela
- człowiek posiada 3 rodzaje duszy o charakterze rozwojowym (dusza roślinna , dusza zmysłowa, dusza myśląca)
- jakim będzie człowiek zależy od procesu wychowania
- wychowanie jest procesem, który ma etapy
- wychowanie to proces konieczny, aby uczynić z roślinki człowieka
- wychowanie ciała moralności i umysłu nie można tego ominąć są to 3 obszary ze sobą powiązane)
- istotą duszy jest działanie, aktywność i działanie ma być zgodne z rozumem
- życie rozumne i doskonałe etycznie- cel wychowania
- główne zadania: <dążyć i kształtować żeby żyć z umiarem, nie przesadzać>
<dbać i dążyć do rozwoju cielesności> <dbać i dążyć do wykształcenia rozumu>
- był realistą
- etyka Arystotelesa była zróżnicowana - kontemplacyjna <poszukiwania dobra> ó etos życia teoretycznego
- przyzwyczajenie ludzi do określonego zachowania
- duże znaczenie <PRZYJAŹŃ> najwyższą formą relacji między ludźmi etycznymi
- wypracował swoistą teorię nauczania i uczenia się
3 stadia:
->postrzeganie przez zmysły, gromadzenie wielu wrażeń i spostrzeżeń. W procesie dydaktycznym trzeba przygotować odpowiedni dobór, pomoce nauczania
-> zapamiętanie, nauczyciel ma tak organizować żeby ćwiczyć pamięć ucznia, różnorodne ćwiczenia pamięci
-> uogólnianie, tworzenie syntez, pojęć ogólnych, przyswojenie na własny użytek, podstawa do naszego działania, wprawiać dziecko w umiejętność samodzielnego posługiwania się widzą
- zwolennik dyscypliny, kary, nawet kara fizyczna
- nie uznawał kształcenia kobiet
- bez wychowania człowieka nie ma

PLUTAR

- „Rozprawa o wychowaniu”- możliwe że jego ale niekoniecznie
- nawiązywał do Platona i Arystotelesa
- znaczenie rodziny w wychowaniu, miłości rodzicielskiej w wychowaniu
- ważna rola matki
- przykład opiekunów, dorosłych, rodziców
- przeciwny karze cielesnej
- znaczenie kształcenia jednostki
- celem wychowania jest szlachetność i aby przez to człowiek osiągnął szczęście
- bardzo ważne samowychowanie, rozwijanie prawdy, piękna, dobra
- patriotyzm jako wartość, która jest godna szlachetnego człowieka

MAREK FABIUSZ KWINTYLIAN

- rzymianin, pochodził z Hiszpanii, uchodził za największego pedagoga
- „O kształceniu mówcy” – 12 tomów
- pełny system szkolny, zaczynając od kształcenia elementarnego, przez gramatyczną do…….
- dużo uwagi poświęcił nauczycielowi, nauczyciel ma być wszechstronnie wykształcony, i być dobrym mówcą, powinna być to osoba cnotliwa, szlachetna, i występować jako ojciec do swoich uczniów
- duże znaczenie- instytucja szkolna
- uzasadnił wyższość nauczania, równocześnie kilku przedmiotów
- pierwszy nauczyciel opłacany z kasy państwowej
Uważa się go jako pierwszego w dziejach pedeutologiem

GENEZA I ROZWÓJ PEDAGOGIKI NOWOŻYTNEJ

Wiek XV, XVI, XVII krytyka średniowiecznej ideologii

W średniowieczu- metoda scholastyczna przyjmowano aksjomat i tłumaczono inne zjawiska, prowadziło do schematyzmu, badania w dziedzinie przyrodoznawczej

- uczono bez doświadczeń, co jest podane krytyce
Podjęli krytykę: Spinoza, Franciszek Bejken, Kartezjusz

Tworzą podstawy pod rozwój nauk społecznych, drogi ideologiczne

FRANCISZEK BAJKEN

– anglik, studia w Cambridge, skazany na więzienie w Tower
- opublikował wiele dzieł
- wychodzi od krytyki szkoły oparty na metodzie scholastycznej
- podstawą nauki jest wątpienie w autorytety, a nie ślepa wiara
- formułowanie nowych, samodzielnych twierdzeń
- aby formułować prawdę trzeba naturę poznać, jak poznamy naturę to ją opanujemy i podamy na użytek człowieka
- wiedza to potęga
- trzeba mnożyć obserwacje, wprowadzić eksperymenty, wprowadzić zmiany
- metoda indukcyjna (obserwacja, uogólnianie) i empiryczna (za empirycznym doświadczeniem)
- celem nauki to odkrycie prawidłowości
- wolna od osobistych uprzedzeń i błędów
- wiedza powinna być poddana rewizji
2 metody:
· Negatywna – zaprzeczać dotychczasowym twierdzeniom i odszukiwać błędów
· Pozytywna- eksperyment i indukcyjne dochodzenie do uogólnień
- badania zespołowe- zespołowy system badań
- utworzenie towarzystwa naukowego
- pod jego wpływem dokonano wielu przemyśleń, rewizji w pozostałych dziedzinach
- obserwować człowieka i jego rozwój
- z filozofii Bejkena zrodził się postulat, że trzeba wykorzystywać metodę poglądową
- prowadzenie wykładu
· Magistralna- nauczyciel przygniata swą wiedzą ucznia, a on ma w to ślepo wierzyć, prowadzi do niewłaściwego myślenia, że wiedza jest gotowym systemem, który można opanować
· Inicjatywna- nauczyciel powiada w jaki sposób wiedza została zgromadzona, aby ucznia zaciekawić i wzbudzać w nim ciekawość poznawczą.
- zaczęto wprowadzać do systemów pedagogiki nowe podejście
- nauka rzeczy powinna wyprzedzać naukę słów
- uczyć należy poprzez odwoływania się do zmysłów
- nauka powinna być prowadzona językiem ojczystym
- najlepsza nauka jest oparta na naturze
- nauczanie powinno budzić zainteresowanie, przymus powinien być usunięty

KARTEZJUSZ

Matematyk „Rozprawa o metodzie” XVI/XVII w
- podważanie twierdzeń i autorytetów
- 4 zasady:
o Sceptycyzm metodologiczny – żadnej rzeczy nie można przyjmować prawdziwą dopóki się nie pozbędzie wątpliwości, a można je usunąć poprzez myślenie. Droga rozumowa ”myślę więc jestem”, dążenie do analizy myślowej, samodzielność
o Uporządkować
o Myśl od przedmiotów najprostszych do złożonych, trudniejszych, stopniowanie trudności, wykrywać wszelkie powiązania pomiędzy wyszczególnionymi pojęciami
o Krytycyzm myślowy, niezbędny do dochodzenia do twierdzeń
- kształcenie woli i uczuć człowieka i to może być źródłem błędów. Rozum ma panować nad naszą wolą i uczuciami
- optymizm pedagogiczny- każdy człowiek jest zdolny do poznania prawdy, to zależy od metody, trzeba dobrać właściwą metodę do człowieka
- różnice w umysłach są wynikiem stosowania złej metody w nauczaniu
- celem nauki – kierowanie umysłu do rzeczy prawdziwych, gruntownych
- opierać się na własnych sądach, wnioskowaniu a nie na sądach innych
- metoda poznawania polega na poprzednim uporządkowaniu przedmiotów aby nasza myśl była zajęta jednym przedmiotem
- w uczeniu się należy używać rozumu, wyobraźni i zmysłów, pamięć.

JAN AMOS KOMEŃSKI

XVI/XVII w czeski pedagog, skromna rodzina, należał do grupy braci <religijna>, demokratyczne p[oglądy, krytyka ustroju feudalnego, głosiła hasła równości i braterstwa, osoba duchowna
- pierwszy andragog
-pierwszy pedagog nowożytny, którego działalność odbiła się w całej Europie
- jeździł po państwach był znany szerszej grupie uczonych
- po wojnie trzydziestoletniej ucieka z Czech i wiąże się z Polską (Leszno) objął tam funkcje lektora, tam wprowadził reformy i powstały jego dzieła
- ok. 200 dzieł: „Rozprawa informatorium o szkole macierzystej”, „Drzwi języków otworzone”, „Wielka Dydaktyka”, „Pampedia”
- zasada poglądowości wyprowadzona z filozofii Bejkena
- zasada stopniowania trudności
- zasada systematyczności – według kolejności
- zasada zgodności podręcznika z tym co przekazuje nauczyciel
Zasada że trzeba wychodzić od ogółu, a potem uszczegółowić
- system klasowo – lekcyjny, materiał ma być rozłożony na poszczególne lekcje
- odpowiadał się za kształceniem szkolnym (szkoła- instytucja edukacyjna)
- szkoła dostępna dla każdego nie ważne od pochodzenia i od płci (szkoła elementarna)
- wiedza ma być utylitarna (użyteczna, praktyczna)
- periodyzacja życia człowieka, i wyszczególnienie etapów
- „Pampedia” – chciał opublikować pensofie czyli wszechwiedze, encyklopedie (7 tom to „pampedia” -> dzieło o wychowaniu różnych pokoleń, wyszło w roku 1940, w połowie wieku XX, wyszedł od stwierdzenia, że całe życie człowieka jest szkołą, podstawą dla wyodrębniania kolejnych okresów w życiu człowieka. Wyodrębnił 8 okresów z życia człowieka:
1. narodzin (szkoła narodzin)- macierzyństwo, ojcostwom jak się przygotować, jakie powinny być warunki, wskazówki do kobiety, też kobiety ciężarnej, troska o rozwój duchowy, emocjonalny
2. szkoła dzieciństwa – podział na 6 klas. Ostatnia klasa to szkoła zespołowa, aby dzieci dobrze przygotować do szkoły. Przedszkole- mowa, kształcenie moralne, duchowne, dojrzałość szkolna wykazywać chęć dalszej nauki
3. szkoła chłopięctwa – 6-12 lat szkoła języka ojczystego, elementarna powinna być dostępna dla każdego (dzieli na 6 klas) podstawa do dalszego kształcenia
4. szkoła wieku dojrzewania 12- 18 lat <języka łacińskiego, gimnazjum>
5. szkoła wieku młodzieńczego – akademia, studia wyższe, dla wybranych, podróże, pamiętniki, nakreślenie wizji dalszego rozwoju
6. szkoła wieku męskiego – mężczyzn
· Praca zawodowa
· Wykonują zawód
· Kończą uprawianie zawodu i odchodzą na emeryturę
Samodzielna praca edukacyjna nad sobą
7. szkoła starości – schyłkowy okres w życiu człowieka, powrócić do planów schyłkowych
8. szkoła śmierci – ostatni okres w życiu człowieka, rozważania filozoficzne, religijne, dzielenie się wartościami i przemyśleniami, spaja się ze szkoła narodzin, człowiek rodzi się do życia wiecznego, do świata idei, całe życie człowieka jest szkołą

Doti · Gość Kto mieszka za sciana

To jest 5 wykład tylko nie pamiętam daty

1 NURT- ……………………………………
2 NURT- program szkoły realnej, edukacji praktycznej, utylitarnej, przygotowanie zawodowe
3 NURT- baczniejszej uwagi skupionej na szkole ludowej

PESTALLOZZI

IXX w inspirował się w swoich rozważaniach ruchem społecznym związany z fizjokratami, rolnictwo jest podstawą życia społecznego. Na bazie tego ruchu powstało wiele różnych innych ruchów, zakładów edukacyjnych np. ruch higieniczny
Założył gospodarstwo rolne, będzie skupiało dzieci osierocone, najuboższe, będą się utrzymywać, a jednocześnie będą otrzymywać wykształcenie na poziomie szkoły elementarnej, stracił posag żony,
Opublikował odezwę do przyjaciół, aby ludzie wspierali jego pomysł i instytucje opieki, wychowania razem z nauczaniem.
Zorganizował zakład w B…….. Udało mu się wypracować swoją koncepcję . wkrótce uruchomił zakład kształcący nauczycieli, pozytywnie odnoszono się do jego pomysłu. Szkołę ludową trzeba budować od początku „Jan Gertruda uczy swoje dziecko”
Szkoła ludowa nie może być tylko oparta o zawód i uczyć tylko typowych zawodów, praktyki, ale musi być szkoła ogólnokształcącą. Obejmować naukę języka ojczystego i francuskiego, ma uczyć mówić, opisywać przedmioty. Rachunki i ćwiczenia matematyczne. Ćwiczenie ręczne dzieci i młodzieży, nauka historii, geografii. Dyscyplina powinna być łagodna, panowała swoboda.
Rozwój zdolności dziecka i rozwoju umysłowego
· Postrzega przedmiot i wyodrębnia i skupia uwagę <LICZBA>
· Ogarniają rzeczywistość za pomocą zmysłów <KSZTAŁT>
· Nazywanie właściwe <SŁOWO>
Zwraca się na miłość, ufność, posłuszeństwo, wdzięczność
……………..- Jest to droga do Religi czyli droga do Boga
- prekursor pedagogiki socjalnej
- Praca opiekuńcza + praca wychowawcza
- Seminarium nauczycielskie według własnego pomysłu, nauczyciel był odpowiednio przygotowany, był nauczycielem z misją
- Nie można być dobrym nauczycielem bedąc złym człowiekiem
- organizacja procesu wychowawczego nauczyciela
- nauczyciel ma też pełnić funkcje w stosunku do rodziców i otoczenia, osoba edukacji w środowisku
- trzeba dobrze poznać wychowanków

HERBERT SPENCER

IXX/ XX w
- Wielki reformator społeczny, ewolucjonista, wierzył w nieustanny postęp stosunków -społecznych
- Postęp moralny człowieka
- Z ludzi złych nie da się stworzyć społeczeństwa nowego
- Trzeba wychować dobrego człowieka <stworzyć>
- Angielski filozof i socjolog
- inżynier, pracował na początku na kolei, interesował się publicystyką, poświęcił się róznym studiom, bystry obserwator życia społecznego,
- Anglia była krajem gdzie kapitalizm rozwinął się najbardziej
-„o wychowaniu duchowym, moralnym i estetycznym”
- program pozytywistów warszawskich
- jaka wiedza jest użyteczna, zwraca uwagę na stronę utylitarną
- szkoła klasyczna poprzez to, że nie odwołuje się do postaw życia społecznego, kształtuje
ślepą wiarę w autorytety

5 Czynności człowieka:
1. czynności, które bezpośrednio zmierzają do samozachowania <troska o zdrowie, rozwój fizyczny, higiena>
2. czynności, które pośrednio zmierzają do samozachowania <zapewniają środki utrzymania, przygotowanie zawodowe> logika, matematyka, fizyka, chemia, geografia, biologii
3. czynności, które maja na celu wychowanie potomstwa, przygotowanie ludzi do odpowiedniego kierowania dziecka, wprowadzenie pedagogiczne i psychologiczne
4. zadania dotyczące życia społecznego, utrzymanie należytych kontaktów społ - polit, treści ekonomiczne
5. związany ze sztuką, czynności które mają wypełnić wolne chwile życia

kwestie wychowania moralnego, krytycy do zasad moralnych wyprowadzanych z religii

kodeks moralnośc stanowi proces edukacyjny
nakazy maja wypływać z wiedzy, dorobku, nauki
kary naturalne, rozumiane jako konsekwencja
człowiek z natury jest zły i poprzez wychowanie trzeba sublimować złe cnoty, złe popędy
wychowanie fizyczne trzeba traktować na równi z innymi naukami
żeby rywalizować trzeba być sprawnym fizycznie
edukacja fizyczna dziewcząt
„pierwszym warunkiem powodzenia życia jest być zdrowym zwierzęciem”
Nurt edukacji realnej

doti · Gość Kto mieszka za sciana

a ja to co Sad

Kamil

już

Kamil

o ranysiu kto teraz z tego ściąge zrobi Razz

o uczeniu sie nawet nie wspomina na dwa dni przed Razz

hehe

Erzsebet

HISTORIA WYCHOWANIA – WYKŁAD 21 IV 2007

John Locke

„Listy o tolerancji” – opowiada się za tolerancją religijną i ekonomiczną.
Locke reprezentował kierunek empiryczny oraz sensualizm (pierwsze poznanie pochodzi od zmysłów).
„Tabula rasa” - człowiek rodzi się niczym niezapisana kartka
Wiedza pochodzi z doświadczenia zewnętrznego, ze zmysłów. Locke mówił także o doświadczeniu wewnętrznym – refleksji.
„Niczego nie było w umyśle co najpierw nie było w zmysłach”.
Według Locke’a zadaniem nauczyciela jest dostarczanie wychowankom jak największej liczby bodźców zmysłowych. To, kim jest człowiek zależy od wychowania. „Wychowanie tworzy ludzi”.
„Myśl o wychowaniu” – w tym dziele odnajdujemy mnóstwo odniesień do innych filozofów.
Locke preferował wychowanie domowe pod kierunkiem guwernanta, krytykował szkołę publiczną.
Działy „Myśli o wychowaniu”:
- Edukacja fizyczna,
- Edukacja moralna,
- Edukacja duchowa (umysłowa)
Człowiek jest szczęśliwy, gdy jego organizm dobrze funkcjonuje. Lock był za hartowaniem ciała; wychowanie fizyczne zgodne z rozwojem.
Wychowanie fizyczne oparte na hartowaniu spowoduje, że jako człowiek dorosły dziecko będzie odporne na czynniki zewnętrzne.
Wychowanie moralne:
Lock uważa je za najważniejsze. Powinno ono być oparte na honorze, szacunku dla siebie i innych. Kształcenie moralne ma wykształcić u wychowanka odpowiedzialność za swoje czyny. Chodziło o wychowanie człowieka przyzwoitego. Należy tak kształcić dziecko, aby nie zabijać jego indywidualności. Dziecko powinno wstydzić się za swoje złe zachowanie.

Kary i nagrody:
Locke przeciwny jest stosowaniu kar cielesnych. Kary fizyczne przynoszą więcej szkody niż pożytku gdyż odbiera się człowiekowi godność co spowoduje późniejszy brak szacunku.
Z dzieckiem należy postępować jak z dorosłym. Nagrody mają mieć walor wewnętrzny, mają podnosić godność, kary za to mają ją obniżać.

Wychowanie umysłowe:
Dla Locke’a ma ono najmniejsze znaczenie w całej edukacji. Nauka potrzebna jest tylko ze względów praktycznych. Powinna być użyteczna, dająca korzyści. Wiedza, która ich nie daje jest zbędna. Wiedza sama w sobie nie ma walorów wychowawczych. Locke krytycznie odnosi się do nauki greki i łaciny. Ważny jest język ojczysty, umiejętności redagowania listów, z języków obcych – francuski, ewentualnie niemiecki; geografia, arytmetyka, ekonomia, astronomia, fizyka, historia społeczeństw, podstawy prawa i podstawy moralności. Umiejętności praktyczne: jazda konna, szermierka.
Ważne by każdy gentelman posiadał wiedzę i umiejętności jakiegoś rzemiosła.

Jan Jakub Rousseau

Największe dzieło: “Emil, czyli o wychowaniu”
Wszelkie zło pochodzi od cywilizacji. Dobro możemy odnaleźć w naturze.
„Wracajcie na powrót do lasu, abyście znowu stali się ludźmi”.
Rousseau potępia ustrój społeczny.

Zmiana jest możliwa tylko poprzez wychowanie. Człowiek z chwilą narodzin jest dobry. Należy stworzyć taki system wychowawczy, aby to co dobre w człowieku mogło się rozwinąć. Trzeba się oprzeć na sercu, uczuciach i emocjach a nie na rozumie.
Wychowanie zgodne z naturą.
Zasady wychowania:
1. wychowanie ma być negatywne – należy wokół dziecka stworzyć takie otoczenie, aby oddalać je od wszelkich sił zewnętrznych.
2. wychowanie musi być progresywne, dostosowane do naturalnego rozwoju dziecka.

Okresy rozwojowe:
1. niemowlęctwo (do momentu mówienia)
2. dzieciństwo (do 12 roku życia)
3. chłopięctwo (do 15 roku życia)
4. młodzieńczość (do 20 roku życia)

W okresie niemowlęctwa duże znaczenie ma rozwój zdrowia, należy zapewnić jak najwięcej swobody, trzeba zwrócić uwagę na wychowanie moralne. Dziecko należy otoczyć życzliwością.
W okresie dzieciństwa należy zostawić swobodę naturze, dziecko ma się nie uczyć. Dużą rolę odgrywa wychowanie moralne, ale dziecko ma samo poznawać zasady moralne – bez zasad, nakazów czy zakazów. Dziecko ma sam doświadczyć skutków własnego działania.
W kresie chłopięctwa dziecko ma przystąpić do nauki systematycznej. Należy uczyć tego co potrzebne i co jest związane z zainteresowaniami dziecka.
W okresie młodzieńczości należy wprowadzać dziecko do życia społecznego.

Immanuel Kant

Istotą wychowania jest osiągnięcie przez ludzi pełni człowieczeństwa. Droga do człowieczeństwa jest długa i wyboista. Nie wszyscy dochodzą do tego celu. Człowieczeństwo jako kategoria moralna. Jest celem a nie faktem.
W momencie narodzin człowiek jest postacią anemiczną i bytem bardziej przyrodniczym. Wychowanie należy do kultury, a nie natury. Człowiek z jednej strony jest determinowany prawami natury, ale jest także istotą wolną lecz podporządkowaną moralności.
Według Kanta wolność się zdobywa własnym wysiłkiem związanym z własnym rozwojem. W procesie wychowawczym swoboda i przymus są ze sobą powiązane.
Kant dostrzega walor wychowawczy kultury. Z całego jej dorobku należy wybierać wartości, które służą rozwojowi.
Człowiek staje się dobry dzięki kulturze. Bez kultury człowiek byłby zwierzęciem. Wychowanie jest pewnym procesem, jest to wewnętrzny rozwój autonomiczny.
Człowiek jest istotą godną wychowania.
Skoro wychowanie jest procesem to punktem wyjścia jest autonomiczna jednostka, zaś punktem dojścia jest ukształtowanie moralnego charakteru.

Stadia rozwojowe:
1. kultywowanie (anomia) – życie w świecie przyrodniczym, bez wartości. Wtedy dominuje przymus.
2. cywilizowanie (heteronomia) – postępowanie jest wyznaczone przez prawo, pod przymusem, ale także i z własnego wyboru.
3. moralizowanie (autonomia) – nie wszyscy ludzie osiągają ten etap. Postępowanie w pełnej swobodzie i imperatywie kategorycznym. Na miejscu przymusu pojawia się wolność.

Bez przymusu człowiek nie osiągnie człowieczeństwa. Celem wychowania jest doprowadzenie wychowanka do wolności.
Praw wolności są dla każdego człowieka lecz nie wszyscy osiągną tą wolność.
Zinternalizowanie wolności zależy również od rozumu. Człowiek formułuje zasady moralne sam dla siebie.
„Postępuj tak jak chciałbyś aby postępowali inni”.
Prawa moralne mają wymiar powszechny. Wychowanie jest umiejętnością doprowadzenia człowieka do samowychowania.
Idea poszanowania praw wychowanka.
Wychowawca ma wspomagać wychowanka w procesie dochodzenia do osiągnięcia autonomii.

Tylko wydaje mi się, że Locke się jakoś kupy nie trzyma :-/

Kamil

no i cacy

jak nic w kupie siła Razz

Moniunia

Mhhy <mysli> dobra robota:p ale teraz przydałby sie ktoś chętny kto by zrobił z tego ściagi... czy jest ktos taki? :p